Integracja Sensoryczna – diagnoza i terapia SI SensoPort Szczecin
Czym jest Integracja Sensoryczna (SI)?
Integracja Sensoryczna (SI) to proces, w którym układ nerwowy odbiera, organizuje i interpretuje bodźce płynące z ciała oraz z otoczenia. Należą do nich m.in. bodźce dotykowe, ruchowe, przedsionkowe, proprioceptywne, wzrokowe i słuchowe.
Prawidłowo przebiegająca integracja sensoryczna umożliwia dziecku sprawne funkcjonowanie w codziennym życiu – wpływa na rozwój ruchowy, koncentrację uwagi, regulację emocji, naukę oraz relacje społeczne.
Zaburzenia integracji sensorycznej mogą natomiast powodować trudności w domu, przedszkolu i szkole.
Terapia Integracji Sensorycznej – dla kogo?
Terapia Integracji Sensorycznej (terapia SI) skierowana jest do dzieci, u których występują trudności w przetwarzaniu bodźców sensorycznych. Najczęstsze objawy to:
- nadwrażliwość lub podwrażliwość na dźwięki, dotyk, ruch lub światło,
- trudności z koncentracją i uwagą,
- nadmierna ruchliwość lub obniżony poziom aktywności,
- problemy z koordynacją ruchową i planowaniem ruchu,
- trudności emocjonalne, niska tolerancja frustracji,
- problemy z samoobsługą (jedzenie, ubieranie się, higiena),
- opóźnienia rozwoju motorycznego,
- trudności szkolne, w tym grafomotoryczne.
Terapia SI jest często rekomendowana dzieciom w spektrum autyzmu, z ADHD, opóźnionym rozwojem psychoruchowym, zaburzeniami napięcia mięśniowego oraz innymi trudnościami rozwojowymi i szkolnymi.
Kiedy zgłosić się na diagnozę Integracji Sensorycznej?
Diagnoza Integracji Sensorycznej jest wskazana, gdy:
- zachowanie dziecka budzi niepokój rodzica lub nauczyciela,
- dziecko ma trudności adaptacyjne w przedszkolu lub szkole,
- reakcje na bodźce są nieadekwatne do sytuacji,
- dziecko jest często pobudzone, wycofane lub szybko się męczy,
- trudności sensoryczne wpływają na codzienne funkcjonowanie dziecka i rodziny.
Wczesna diagnoza SI pozwala trafnie określić przyczyny trudności i zaplanować odpowiednią terapię.
Jak wygląda diagnoza Integracji Sensorycznej?
Diagnoza Integracji Sensorycznej w Gabinecie Sensoport jest procesem wieloetapowym i dostosowanym do wieku oraz możliwości dziecka. Obejmuje:
Wywiad z rodzicem lub opiekunem
Szczegółową rozmowę dotyczącą rozwoju dziecka, jego funkcjonowania w domu, przedszkolu lub szkole oraz zgłaszanych trudności i mocnych stron.
Kwestionariusze sensoryczne
Wypełniane przez rodzica/opiekuna, stanowią uzupełnienie wywiadu i pozwalają lepiej zrozumieć funkcjonowanie dziecka w codziennych sytuacjach.
Obserwację zabawy swobodnej dziecka
Pozwala ocenić spontaniczne zachowania dziecka, sposób poruszania się, reakcje sensoryczne oraz regulację emocjonalną.
Obserwację kliniczną
- u dzieci do 4. roku życia – elementy obserwacji klinicznej dostosowane do wieku,
- u dzieci powyżej 4. roku życia – pełną obserwację kliniczną oraz standaryzowane testy Południowo-Kalifornijskie.
Dokumentację i omówienie wyników
Po zakończeniu diagnozy sporządzany jest pisemny dokument. Rodzice otrzymują szczegółowe omówienie wyników oraz zalecenia terapeutyczne i wskazówki do pracy w domu.
Jak wyglądają zajęcia terapii SI?
Zajęcia terapii Integracji Sensorycznej prowadzone są indywidualnie, w specjalnie wyposażonej sali terapeutycznej. Program terapii jest zawsze dostosowany do potrzeb i możliwości dziecka.
Terapia SI ma formę celowej zabawy – dziecko wykonuje aktywności, które są dla niego atrakcyjne, a jednocześnie wspierają prawidłowe przetwarzanie bodźców sensorycznych.
Podczas zajęć terapeuta:
- reguluje poziom pobudzenia dziecka,
- wspiera rozwój koordynacji ruchowej i planowania ruchu,
- pracuje nad koncentracją uwagi i regulacją emocji,
- wzmacnia poczucie bezpieczeństwa i sprawczości.
Zajęcia trwają zazwyczaj 50 minut i odbywają się 1–2 razy w tygodniu, zgodnie z zaleceniami po diagnozie.
Ile trwa terapia Integracji Sensorycznej?
Czas trwania terapii SI jest indywidualny i zależy od:
- rodzaju oraz nasilenia trudności,
- wieku dziecka,
- systematyczności terapii,
- współpracy z rodzicami i realizacji zaleceń domowych.
Najczęściej terapia Integracji Sensorycznej trwa od kilku miesięcy do około 1–2 lat. Postępy dziecka są regularnie monitorowane, a cele terapii modyfikowane w zależności od potrzeb rozwojowych.